अर्जुन बोलतासा
गो पांचाली, मी सकाळपासून बघतंय
तू माका जरा कशीशीच दिसतंय
राजपुत्राचो मान तू काय नाय ठेयनंय
माका चा पन गुळाचो बनवन दिलंय
काय चल्लाहा काय तुझ्या मनात
असो काय गुन्हो मी केलंय म्हणात
स्वयंवरात माजो केवडो रुबाब होतो
पांडूचो झिलगो म्हणान माका मान होतो
तू इल्यापासून माझा धनुष्य
खुंटीवर टांगलेला आसा
डोळो फोडलेलो पोपट पण म्हणता
माझाच ब्रह्मचर्य बरा आसा
तुका रुसून बसाक झाला तरी काय
काल गजरो दिलंय तो पण माळूक नाय
बरे पेडये गावलेले बाजारात काल
पण वाटता आज मिळतली पेज नि डाळ
पांचाली स्वतःशीच बोलता
बाये हेंच्यावांगडा बोलूचा तरी काय
सांगितल्याशिवाय एक गोष्ट करनंत नाय
कालपासून सांगा होतंय आज काय ता
माणूस व्हाळाकडे जाऊन इलो आणि तरी विचारता
काय्येक होऊक नाय माका गप रवा
सोरट्ये खेळूची प्रॅक्टिस चालू ठेवा
एकाय भावाक नाय बायलेची काळजी
आणि सासू थंयसून आरडता
मेरे करन अर्जुन आयेंगे जी
कृष्ण बोलतासा
अरे पार्था सामको खुळो मरे तू
सगळ्या भावंडांत जरा तरी बरो तू
पयलो जा कसो धावत बाजारात
कॅडबरी धा रुपायची हाडून
दे पांचालीच्या हातात
अशा प्रकारे कृष्णान अर्जुनाक सक्काळी सक्काळी धा रुपयांची पनवती लावल्यान.
इतिश्री व्हॅलेंटाईन चॉकलेटाध्यायः॥
#मालवणी_गजालगीता
No comments:
Post a Comment